Zondag 14 november 2010: Kemmelbergtocht

Kemmel - Wisselbekertocht

Info

Organisatie : De Heuvellandstappers (Aktivia 089)

Startplaats : Ontmoetingscentrum “De Gaper” Kemmel

Starturen: 07 tot 15 h

Afstanden : 7,1 - 13,8 – 21,5 - 27 - 33,7 km

Aankomst :18 h

Inschrijvingsprijs :

1,50 € niet-federatieleden
1,10 € federatieleden

Medische Verzorging :Het Vlaams Kruis

Inlichtingen : 

     Wydhooge Gilbert                       Wydhooge Jean Luc
Hoge Voute 18                   Dikkebusseweg 164
8902 Ieper                        8900 Ieper
057/20.56.29                             057/20.58.85

                                            

Zondag 14 november 2010 – Kemmelbergtocht

Wisselbekertocht


De Kemmelbergtocht is de enige wandeltocht waar alle wandelaars de mogelijkheid krijgen om  eens kennis te maken met de hoogste “berg” van Vlaanderen.

5,4 km


We starten door het Warandedomein.

  • Baron Jacques Bruneel de la Warande liet hier, in 1925, een kasteel optrekken in Vlaamse Rennaissancestijl met rondom een park van 15 ha in Engelse landschapsstijl. Het is een schitterend geheel met vijvertjes, struikgewas, percelen bos en weide, waarbij handig gebruik werd gemaakt van het natuurlijk glooiend terrein en de bronbeek in het gebied om diepte en perspectief te scheppen. Het herbergt talrijke merkwaardige boomsoorten. In het voorjaar wordt de bodem er gekleurd door bosanemonen, wilde hyacinten en speenkruid. Het park werd recent door de Provincie aangekocht en het kasteel doet dienst als gemeentehuis voor Heuvelland.

 

Door het domein van de ‘Lork’ (een jeugd vakantiecentrum) komen we bij het vroegere militair domein. De Kemmelberg ligt rechts van ons maar is (gelukkig?) niet voor ons bestemd. We slaan af naar de rustpost op de ‘Lindenhoek’.
Na de pauze golft onze tocht verder rond de Kemmelberg en de Letteberg om voor bij  de ‘Sint-Laurentiuskerk’ en het ‘Gapertje’ op de Dries de aankomst te bereiken.

10,9 km

We starten met de 7 km en komen eveneens bij het militair domein. De met prikkeldraad omheinde wei met in de hoek een onschuldig ogend huisje laat niet vermoeden dat zich hier ondergronds een voormalige geheime commandobunker uit de Koude Oorlog bevindt. Deze tijdscapsule uit de jaren 50 is te bezichtigen.

  • De bunker werd gebouwd in 1954 voor de toen gigantische som van 30 miljoen Belgische frank. Typisch Belgisch: de supplementaire 18 miljoen om de bunker te beschermen tegen atoombommen werden geschrapt om budgettaire redenen. Hij ligt 18 meter onder de grond en meet 30 meter op 30 meter met een hoogte van 15 m. Het dak ( 73 meter op 60 meter) is zwevend en heeft een dikte van 1,15 meter tot 2,90 meter.                                                                                  De 2 meter dikke buitenmuren zijn bedekt met een koperen plaat van 2 cm. De bunker is dus een echte “kooi van Faradey”. Zo wordt er bescherming geboden tegen elektromagnetische stralingen van buitenaf, die de communicatieapparatuur in de bunker onklaar zou kunnen maken. Ook het afluisteren van gecodeerde boodschappen, verstuurd vanuit de bunker naar de buitenwereld toe,wordt onmogelijk gemaakt.                                                          De bunker is echter niet beschermd tegen nucleaire, bacteriologische en chemische aanvallen. Slaapgelegenheid is er niet voorzien. In geval van actie zouden de bewoners in tenten moeten slapen en/of in hotels in de buurt. Voedsel moest worden gebracht vanuit de kazerne in Ieper. Begrijpe wie begrijpe kan.                    

De capaciteit van de bunker slaat op 200 man die in beurten van 8u. de dienst uitmaken.                                                                                   Eerst was hij het zenuwcentrum voor de luchtverdediging van heel West-Europa. Vanaf 1963 werd hij het hoofdkwartier van het Belgische leger in geval van crisis, conflict of manoeuvres. Hij werd uitgerust met het meest gesofisticeerde communicatiemateriaal.
Hoe dan ook ging de bunker de weg op van alle oorlogsmaterieel: ofwel wordt het nooit gebruikt ofwel wordt het pas gebruikt als het al verouderd is. Gelukkig voor de Kemmelberg werd het de eerste optie.
Oei, oei, oei  de Kemmelberg is wel voor ons bestemd.
We stijgen rechtstreeks naar de top met zijn Frans monument.

  • Met zijn 156 m wordt deze “berg” niet voor niets het oog van Vlaanderen genoemd. De Kelten (450 à 300 voor Christus richtten hier een bergvesting op van waaruit ze de omgeving en de handel in het IJzerbekken  controleerden. Archeologisch bodemonderzoek wordt bemoeilijkt door de grondige verstoring van het oppervlak tijdens WOI.
  • Het monument is opgedragen aan de strijders van de 32ste Franse Divisie die sneuvelden tijdens de Slag om de Kemmelberg in april 1918. Het monument is een 17 meter hoge obelisk vervaardigd uit wit cementsteen met het opschrift "Aux Soldats Français" (Aan de Franse Soldaten). Op de sokkel staat het beeld van een vrouwenfiguur, een engel voorstellend met de vleugels gespreid tegen de beide zijden van de zuil. In elke hand houdt zij een lauwerkrans als symbool van de overwinning. Ze staart met een treurende blik naar het slagveld en het ossuarium.                                                                                         Het monument werd onthuld op 18 april 1932 in aanwezigheid van generaal Pétain en generaal Lacapelle. Bovenop de obelisk bevond zich een gelauwerde Franse helm, die echter omstreeks 1970 werd vernietigd door blikseminslag. Het monument werd in 2005 gerestaureerd en is het belangrijkste monument van de Franse WO 1-strijders in ons land.

 

We dalen de berg af langsheen het Franse massagraf,

  • Op en rond de Kemmelberg leverden Franse en Duitse soldaten vanaf april 1918 een verbeten strijd. De ‘Slag om de Kemmelberg’ groeit uit tot een totaal offensief tegen het geallieerde front rond de heuvels. Op korte tijd veroveren de Duitsers de Kemmelberg volledig.  Dank zij Amerikaanse hulp heroveren de geallieerden in september de Kemmelberg op de Duitse bezetter. De verbeten strijd kostte het leven van om en bij de 200.000 soldaten, waarvan minstens 82.000 Fransen. De dorpen en het prachtige landschap tussen Kemmel en Loker werden in 5 maanden oorlog totaal verwoest.
    Het massagraf werd aangelegd op het einde van de oorlog. Na de slag bleef een groot aantal lijken op het slagveld achter. Niet-geïdentificeerde Franse gesneuvelden (5294) kregen in dit massagraf hun laatste rustplaats.

 

ronden de Monteberg om langs de wijngaard Six (de wijnen zijn te bekomen in de startzaal) het Provinciaal Domein Kemmelberg in te wandelen.

  • In 1999 kocht de provincie op de zuidflank van de Kemmelberg een hoeve + 33,2 ha aangrenzende gronden en richtte een nieuw provinciaal domein op. De ligging biedt enorme panorama’s tot ver in Frankrijk en bleef landschappelijk vrij authentiek bewaard (zeer rijk bronbos, knotwilgen, poelen en houtkanten). Om deze reden blijft ongeveer 10 ha open grasland gericht op spectaculaire doorzichten. De open delen worden begraasd door de schaapskudde die de vroegere hoeve als uitvalsbasis krijgt. Deze gewezen boerderij kreeg de mooie naam van “Gulden Mote” mee, een verwijzing naar het rijke historische verleden van de site. Er zijn immers aanwijzingen dat de Kelten hier een grafheuvel bouwden voor hun leiders.

 

Na de rondwandeling verlaten we het domein om te stijgen naar de Lindenhoek. Voorbij  het ‘Lindenhoek Military Cemetery’
 

  • Het kerkhof werd geopend in maart 1915 en bleef in gebruik tot oktober 1917. Na de wapenstilstand werd het uitgebreid met vondsten uit de omgeving.  UK 282, Canada 15, Australië 10, Nieuw-Zeeland 8)

komen we bij de rustpost op het ‘Lindenhof’. We kunnen er eventjes  uitblazen en volgen dan de 5 km naar het eindpunt.


19,3 km

We wandelen met de 10,9 km tot aan de Monteberg en dalen door het Provinciaal Domein af.

  • In 2001 kocht de provincie 19 ha aan langs de Lindebeek, op de oostflank van de Kemmelberg. De beek kreeg haar natuurlijke loop terug, bomen en struiken werden aangeplant, poelen werden uitgegraven en wandelwegen werden aangelegd.

 

Een veldweg brengt ons bij het ‘Locre N° 10 Cemetery’.

  • Dit kerkhof werd geopend door de Franse troepen bij het begin van de ‘Slag van de Kemmelberg’ (april 1918). Na de oorlog werden de 248 Franse graven verwijderd (wat de vrije ruimte verklaart); de resterende gesneuvelden (UK 58, Duitsers 75) werden pas na de oorlog hier begraven.  

 

Na een ommetje in het ‘Eeuwenhout’ wandelen we de rustpost in Dranouter binnen.

Na de pauze stijgen we in een brede lus, doorspekt met veldwegen naar het ‘Wijngoed Monteberg’ waar onze volgende rustpost gelegen is.

  • Op het wijngoed Monteberg van Six-Moors is alles kleinschalig begonnen. In 1996 werden de eerste wijnstokken aangeplant. De 12 are van weleer zijn momenteel uitgegroeid tot 5 ha grotendeels gelegen aan de zuidflank van de Kemmelberg en de Monteberg. Dit alles bevat een totaliteit van 22.000 wijnstokken.

 

We vervoegen de 11 km in het Provinciaal domein en blijven verder in hun gezelschap.

26,1 km

We vertrekken samen met de kleinere afstanden maar krijgen het wat harder te verduren. We takken af voor een ruime verkenning van het Warandepark en in het domein van de ‘ork’ muizen we er weer onderuit voor een pittige onverharde klim van de Kemmelberg waarbij we de trappen niet schuwen. Boven op de top vervoegen we de 19,3 km. Na de rustpost in Dranouter steken we nog samen de Douvebeek over maar daarna trekken we er weer alleen op uit. Een veldweg zet ons weer over de Douvebeek waarna we langs het Festivalterrein wandelen. Een veldweg brengt ons langsheen de baan Loker-Bailleul  en waarna we kennis maken met het Natuurgebied ‘Eeuwenhout’. We vervoegen er de wandelaars richting rustpost Dranouter en wandelen vervolgens verder met de 19 km tot in de rustpost op de Lindenhoek. Geniet van je rust want we breien er voor jullie nog een pittig slot aan.
Joepie, we mogen nog een keer over de Kemmelberg. Op de top laten we de ander afstanden achter op door het bos af te dalen. We volgen de overige naar de aankomst.

34,2 km

 

Ons traject valt nagenoeg samen met deze van de 26 km. Op het traject van Dranouter naar het Wijnhuis Six krijgen we wat bijkomende veldwegen tot over de Suikerberg en vanuit het Wijnhuis maken we lusje.

We verkennen uitgebreid het Provinciaal Domein en dalen vervolgens af naar het gehucht ‘Zwijnebak’ (vroeger werden hier varkens op de trein geladen richting Komen). Een streepje onverhard en we stijgen al naar het wijngoed terug.
Na een rustpauze wandelen we verder in het gezelschap van de 26 km