De heuvellandstappers Ronde van Wijtschate::

Vrijdag 17 september 2010
De Ronde van Wijtschate

Info

Organisatie : Heuvellandstappers (Aktivia 089)

Startplaats : Ontmoetingscentrum Mesen

Starturen : 07.30 tot 15 h

Afstanden :6,1 - 8,5 - 14,6 – 22 km

Aankomst : 18 h

Inschrijvingsprijs :

Federatieleden : 1,10 EUR
Niet-federatieleden : 1,50 EUR

Medische Verzorging : Het Vlaams Kruis

Vrijdag 17 september 2010

Wijtschate ligt op een heuvelrug die de waterscheidingslijn maakt tussen het IJzer- en het Scheldebekken. Wijtschate heeft een heuvelrug en meerdere kleine heuvels. Het hoogste punt is 84 meter. Vanuit Wijtschate heb je een vergezicht op de stad Ieper en zijn achterland. In WO1 was dat uitzicht van enorm strategisch belang vandaar dat de Duitsers zoveel belang hechtten aan het bezit van Wijtschate. De Duitsers bouwen Wijtschate om tot een onneembaar fort; belangrijke hoogten worden tot versterkingen omgebouwd. Klassieke stormlopen zijn tot mislukking gedoemd en dus dachten de Britten: als het bovengronds niet lukt, dan maar ondergronds. Mijnwerkers begonnen diepe tunnels (15 à 40 m diep) te graven richting Duitse linies. Deze tunnels eindigden op een kamer die dan volgestouwd werd met springstof. In het totaal werden 24 ondergrondse kamers gegraven en op 7 juni werden 19 van de 24 mijnen tot ontploffing gebracht. Deze datum gaat de geschiedenis in als de start van de ‘Slag om Mesen’ maar was eigenlijk ook het begin van de slag van Passendale’.
De kraters in het landschap, de talrijke kerkhoven, bunkerresten, maar ook bommen langs de weg getuigen nog altijd van de ‘Grote Oorlog’.

5,1 km

We volgen even de Schoolstraat en slaan een graspad in. Zo belanden we op de Dries (een met bomen omzoomd grasplein met kiosk). Langs de Sint-Medarduskerk lopen we de Cappelleriestraat in. We steken de Vierstraat over en wandelen het Kampagnebos (20 ha) in.

Tot de Franse revolutie behoort het Kampagnebos tot de Heerlijkheid Wytschaete die op zijn beurt afhankelijk was van het leenhof van Voormezele.

In 1892 werd het domein geschonken aan de ‘Burgerlijke godshuizen van Ieper’. Op een deel van het domein werd een tehuis voor armen, wezen en verlaten kinderen gebouwd. Dit tehuis werd in WO1 vernield en werd niet heropgebouwd.
De 1ste bunker die je rechts tegenkomt werd ingericht als vleermuizenverblijfplaats. Bij het verlaten van het bos bemerk je rechts de resten van de Duitse Dietrich-schacht.

De Duitsers liet de Engelsen niet zomaar hun linies ondermijnen. Ze groeven eveneens tunnels die dan als luisterpost werd gebruikt.

Beide partijen trachtten eveneens met tegenmijnen om de gangen van de tegenstander, liefst met de gravers er nog in te doen instorten.
Buiten het bos slaan we rechts af. Een info-paneel wijst ons de kraters van ‘Le Petit Bois’.

Om het graafwerk wat sneller vooruit te laten gaan werd hier voor het eerst én voor het laatst een mechanische graafmachine ingezet. Het werd een fiasco want de werken gingen nog trager vooruit. De machine werd achtergelaten en bevindt zich nog steeds ergens onder de grond.

Bij de ontploffing van een tegenmijn zakte de hoofdgang over een lengte van 75 m in en werden 12 mijnwerkers levend begraven. Bij de reddingswerken werd 10 dagen later één slachtoffer levend terug gevonden.
We stijgen verder naar de Vierstraat. Links van ons, tussen de hoevegebouwen liggen de drie kraters van de ‘Hollandse Schuur’. Voor ons bevindt zich het Kroonaardbos (23 ha groot privébos).

In het bos ligt de uniek Duitse site ‘Bayernwald’. Dit bestaat uit een 320 m lang gerestaureerd loopgravenstelsel, 4 bunkers en 2 mijnenschachten. Om dit te bezichtigen moet je de cijfercode aanvragen bij de toeristische dienst van Heuvelland.

We wandelen rond een deel van het bos, Aan het ‘bevrijdingskruis’ (1944) vinden we nog een infopaneel.
We wandelen het gedeelte van het Kampagnebos in dat als speelbos dienst doet. Voorbij de speelbunker krijg je nog een prachtig zicht op de vallei van de ‘Wijtschatebeek’. Bij de sportzaal komen we weer in de Vierstraat, we dwarsen het begin van ons traject en langsheen de Dries komen we terug aan de startplaats.

10,1 km

We volgen eventjes de 5 km maar dalen verder af. We dwarsen de Ieperstraat en een onverhard pad zet ons op weg naar Mesen. Voor we de kleinste stad van België binnen stappen volgen we eerst nog enkele paden van de Grote Keer.

Ieder jaar wordt van 14 tot 23 september rond Mesen de Grote Keer gewandeld. De paden van deze gebedsronde lopen dwars door weiden en velden en zijn enkel gedurende deze periode openbaar.

Een kerkweg brengt ons tenslotte naar de rustpost in de stad.
Na de rust wandelen we rond de kerk en aan een kalvarie zijn we weer bij de Grote Keer. Door de weide komen we bij het Iers Vredespark.

Dit Vredespark werd ingehuldigd op 11 november 1998 door de Ierse presidente Mary McAleese, in aanwezigheid van H.M. Koningin Elizabeth II van Groot-Brittannië en Z.M. Koning Albert II van België. De toren symboliseert enerzijds de herdenking van alle soldaten van het Ierse eiland die gesneuveld zijn tijdens de Eerste Wereldoorlog en anderzijds het streven naar verzoening tussen alle inwoners van het Ierse eiland.

Buiten het park slaan we linksaf voorbij het ‘New Zealand Memorial Park’.

De witstenen obelisk werd opgericht ter ere van de Nieuw-Zeelandse soldaten die hier gevochten hebben of zijn gesneuveld tijdens de verovering van Mesen op 7 juni 1917.

Door de weiden komen we aan de weg Wulvergem-Mesen en langsheen ‘Messines Ridge Britisch Cemetery’

Hier liggen 1.503 soldaten begraven, waaronder 1003 Britten, 342 Australiërs, 128 Nieuw-Zeelanders, 57 Zuid-Afrikanen en 1 Canadees. 954 van de lichamen zijn onbekend. Op het einde van het lange toegangspad naar het kerkhof, staat een rotonde uit witte en grijsgroene natuursteen, met 44 gedenkplaten waarin de namen van 840 vermiste Nieuw-Zeelandse soldaten gebeiteld staan. Allen sneuvelden ze tijdens de Slag om Mesen op 7 of 8 juni 1917. De rotonde is bedekt met gras en heeft op de top het Cross of Sacrifice. Op de plaats van dat ‘Offerkruis’ stond vroeger de windmolen van het Koninklijk Gesticht. De molen werd in het begin van de oorlog verwoest.

We dalen af in de vallei van de Steenbeek. De hoogte links voor ons noemt de ‘Kruisstraat’.

Nabij dit kruispunt werden op 7 juni 1917 4 mijnen, met in het totaal 50000kg explosieven, tot ontploffing gebracht. Ze veroorzaakten 3 kraters, de eerste krater (veroorzaakt door de 1ste en 4de lading) had een diameter van 71,6m en een diepte van 10,4m, de tweede een diameter van 66,1m en een diepte van 12,2m en de derde een diameter van 61,6m en diepte van 9,1m. Eén krater werd in 1972 dichtgegooid

En wat verder rechts zien we de Spanbroekmolen hoogte en zijn krater.
We komen niet langs de kraters maar dalen verder naar de Steenbeek om vervolgens te stijgen naar Mesen.

15,2 km

We wandelen eerst de 5,1 km en vervolgens de 10,1 km.

17,8 km

We wandelen, samen met de 10 km naar Mesen en maken daar een plaatselijke ronde. We laten de 10 km achter ons bij de Kalvarie en nemen een pad van de Grote Keer, dat ons dwars door het veld naar de baan Mesen-Waasten brengt. Een volgende onverhard intermezzo brengt ons in en uit de kleiputten van de vroegere buizenbakkerij. Het onverharde “St-Georgeswegeltje” is de aanloop voor een ruime bocht rond Mesen. Over het Marktplein komen we weer op de rustpost.

22,9 km

We wandelen eerst de 5,1 km en vervolgen met de 17,8 km



	100% 150% Vergroten Hier ! Voor Slechtzienden
		Vrijdag 17 september 2010 De Ronde van Wijtschate Info Organisatie : Heuvellandstappers (Aktivia 089) Startplaats : Ontmoetingscentrum Mesen Starturen : 07.30 tot 15 h Afstanden :6,1 - 8,5 - 14,6 – 22 km Aankomst : 18 h Inschrijvingsprijs : Federatieleden : 1,10 EUR Niet-federatieleden : 1,50 EUR Medische Verzorging : Het Vlaams Kruis Vrijdag 17 september 2010 Wijtschate ligt op een heuvelrug die de waterscheidingslijn maakt tussen het IJzer- en het Scheldebekken. Wijtschate heeft een heuvelrug en meerdere kleine heuvels. Het hoogste punt is 84 meter. Vanuit Wijtschate heb je een vergezicht op de stad Ieper en zijn achterland. In WO1 was dat uitzicht van enorm strategisch belang vandaar dat de Duitsers zoveel belang hechtten aan het bezit van Wijtschate. De Duitsers bouwen Wijtschate om tot een onneembaar fort; belangrijke hoogten worden tot versterkingen omgebouwd. Klassieke stormlopen zijn tot mislukking gedoemd en dus dachten de Britten: als het bovengronds niet lukt, dan maar ondergronds. Mijnwerkers begonnen diepe tunnels (15 à 40 m diep) te graven richting Duitse linies. Deze tunnels eindigden op een kamer die dan volgestouwd werd met springstof. In het totaal werden 24 ondergrondse kamers gegraven en op 7 juni werden 19 van de 24 mijnen tot ontploffing gebracht. Deze datum gaat de geschiedenis in als de start van de ‘Slag om Mesen’ maar was eigenlijk ook het begin van de slag van Passendale’. De kraters in het landschap, de talrijke kerkhoven, bunkerresten, maar ook bommen langs de weg getuigen nog altijd van de ‘Grote Oorlog’. 5,1 km We volgen even de Schoolstraat en slaan een graspad in. Zo belanden we op de Dries (een met bomen omzoomd grasplein met kiosk). Langs de Sint-Medarduskerk lopen we de Cappelleriestraat in. We steken de Vierstraat over en wandelen het Kampagnebos (20 ha) in. Tot de Franse revolutie behoort het Kampagnebos tot de Heerlijkheid Wytschaete die op zijn beurt afhankelijk was van het leenhof van Voormezele. In 1892 werd het domein geschonken aan de ‘Burgerlijke godshuizen van Ieper’. Op een deel van het domein werd een tehuis voor armen, wezen en verlaten kinderen gebouwd. Dit tehuis werd in WO1 vernield en werd niet heropgebouwd. De 1ste bunker die je rechts tegenkomt werd ingericht als vleermuizenverblijfplaats. Bij het verlaten van het bos bemerk je rechts de resten van de Duitse Dietrich-schacht. De Duitsers liet de Engelsen niet zomaar hun linies ondermijnen. Ze groeven eveneens tunnels die dan als luisterpost werd gebruikt. Beide partijen trachtten eveneens met tegenmijnen om de gangen van de tegenstander, liefst met de gravers er nog in te doen instorten. Buiten het bos slaan we rechts af. Een info-paneel wijst ons de kraters van ‘Le Petit Bois’. Om het graafwerk wat sneller vooruit te laten gaan werd hier voor het eerst én voor het laatst een mechanische graafmachine ingezet. Het werd een fiasco want de werken gingen nog trager vooruit. De machine werd achtergelaten en bevindt zich nog steeds ergens onder de grond. Bij de ontploffing van een tegenmijn zakte de hoofdgang over een lengte van 75 m in en werden 12 mijnwerkers levend begraven. Bij de reddingswerken werd 10 dagen later één slachtoffer levend terug gevonden. We stijgen verder naar de Vierstraat. Links van ons, tussen de hoevegebouwen liggen de drie kraters van de ‘Hollandse Schuur’. Voor ons bevindt zich het Kroonaardbos (23 ha groot privébos). In het bos ligt de uniek Duitse site ‘Bayernwald’. Dit bestaat uit een 320 m lang gerestaureerd loopgravenstelsel, 4 bunkers en 2 mijnenschachten. Om dit te bezichtigen moet je de cijfercode aanvragen bij de toeristische dienst van Heuvelland. We wandelen rond een deel van het bos, Aan het ‘bevrijdingskruis’ (1944) vinden we nog een infopaneel. We wandelen het gedeelte van het Kampagnebos in dat als speelbos dienst doet. Voorbij de speelbunker krijg je nog een prachtig zicht op de vallei van de ‘Wijtschatebeek’. Bij de sportzaal komen we weer in de Vierstraat, we dwarsen het begin van ons traject en langsheen de Dries komen we terug aan de startplaats. 10,1 km We volgen eventjes de 5 km maar dalen verder af. We dwarsen de Ieperstraat en een onverhard pad zet ons op weg naar Mesen. Voor we de kleinste stad van België binnen stappen volgen we eerst nog enkele paden van de Grote Keer. Ieder jaar wordt van 14 tot 23 september rond Mesen de Grote Keer gewandeld. De paden van deze gebedsronde lopen dwars door weiden en velden en zijn enkel gedurende deze periode openbaar. Een kerkweg brengt ons tenslotte naar de rustpost in de stad. Na de rust wandelen we rond de kerk en aan een kalvarie zijn we weer bij de Grote Keer. Door de weide komen we bij het Iers Vredespark. Dit Vredespark werd ingehuldigd op 11 november 1998 door de Ierse presidente Mary McAleese, in aanwezigheid van H.M. Koningin Elizabeth II van Groot-Brittannië en Z.M. Koning Albert II van België. De toren symboliseert enerzijds de herdenking van alle soldaten van het Ierse eiland die gesneuveld zijn tijdens de Eerste Wereldoorlog en anderzijds het streven naar verzoening tussen alle inwoners van het Ierse eiland. Buiten het park slaan we linksaf voorbij het ‘New Zealand Memorial Park’. De witstenen obelisk werd opgericht ter ere van de Nieuw-Zeelandse soldaten die hier gevochten hebben of zijn gesneuveld tijdens de verovering van Mesen op 7 juni 1917. Door de weiden komen we aan de weg Wulvergem-Mesen en langsheen ‘Messines Ridge Britisch Cemetery’ Hier liggen 1.503 soldaten begraven, waaronder 1003 Britten, 342 Australiërs, 128 Nieuw-Zeelanders, 57 Zuid-Afrikanen en 1 Canadees. 954 van de lichamen zijn onbekend. Op het einde van het lange toegangspad naar het kerkhof, staat een rotonde uit witte en grijsgroene natuursteen, met 44 gedenkplaten waarin de namen van 840 vermiste Nieuw-Zeelandse soldaten gebeiteld staan. Allen sneuvelden ze tijdens de Slag om Mesen op 7 of 8 juni 1917. De rotonde is bedekt met gras en heeft op de top het Cross of Sacrifice. Op de plaats van dat ‘Offerkruis’ stond vroeger de windmolen van het Koninklijk Gesticht. De molen werd in het begin van de oorlog verwoest. We dalen af in de vallei van de Steenbeek. De hoogte links voor ons noemt de ‘Kruisstraat’. Nabij dit kruispunt werden op 7 juni 1917 4 mijnen, met in het totaal 50000kg explosieven, tot ontploffing gebracht. Ze veroorzaakten 3 kraters, de eerste krater (veroorzaakt door de 1ste en 4de lading) had een diameter van 71,6m en een diepte van 10,4m, de tweede een diameter van 66,1m en een diepte van 12,2m en de derde een diameter van 61,6m en diepte van 9,1m. Eén krater werd in 1972 dichtgegooid En wat verder rechts zien we de Spanbroekmolen hoogte en zijn krater. We komen niet langs de kraters maar dalen verder naar de Steenbeek om vervolgens te stijgen naar Mesen. 15,2 km We wandelen eerst de 5,1 km en vervolgens de 10,1 km. 17,8 km We wandelen, samen met de 10 km naar Mesen en maken daar een plaatselijke ronde. We laten de 10 km achter ons bij de Kalvarie en nemen een pad van de Grote Keer, dat ons dwars door het veld naar de baan Mesen-Waasten brengt. Een volgende onverhard intermezzo brengt ons in en uit de kleiputten van de vroegere buizenbakkerij. Het onverharde “St-Georgeswegeltje” is de aanloop voor een ruime bocht rond Mesen. Over het Marktplein komen we weer op de rustpost. 22,9 km We wandelen eerst de 5,1 km en vervolgen met de 17,8 km